آلن رنس

آلن رنه (3 ژوئن 1922 - 1 مارس 2014) کارگردان و فیلمنامه‌نویس فرانسوی بود که بیش از شش دهه فعالیت حرفه‌ای او ادامه داشت. پس از آموزش به عنوان تدوینگر در اواسط دهه 1940، او به کارگردانی تعدادی فیلم کوتاه از جمله شب و مه (1955)، یک مستند تاثیرگذار درباره اردوگاه های کار اجباری نازی ها ادامه داد.

رنس در اواخر دهه 1950 شروع به ساخت فیلم های بلند کرد و شهرت اولیه خود را با هیروشیما mon amour تثبیت کرد.(1959)، سال گذشته در مارین‌باد (1961)، و موریل (1963) که همگی از تکنیک‌های روایی غیرمتعارف برای پرداختن به موضوعات حافظه آشفته و گذشته تصوری استفاده کردند. این فیلم‌ها معاصر و مرتبط با موج نو فرانسه (la nouvelle vague) بودند، اگرچه رنه خود را به‌طور کامل بخشی از آن جنبش نمی‌دانست. او پیوندهای نزدیکتری با گروه نویسندگان و فیلمسازان «کرانه چپ» داشت که تعهد مشترکی به آن داشتندمدرنیسم و ​​علاقه به سیاست چپ. او همچنین با همکاری نویسندگانی مانند ژان کایرول، مارگریت دوراس، آلن روب-گریلت، خورخه سمپرون و ژاک استرنبرگ، روی فیلم‌هایش کار می‌کرد.

در فیلم‌های بعدی، رنس از موضوعات آشکارا سیاسی برخی آثار قبلی فاصله گرفت و علایق خود را در تعامل بین سینما و سایر فرهنگ‌ها توسعه داد.فرم ها، از جمله تئاتر، موسیقی، و کتاب های مصور. این امر منجر به اقتباس‌های تخیلی از نمایشنامه‌های آلن آیکبورن، هنری برنشتاین و ژان آنویله و همچنین فیلم‌هایی با انواع آهنگ‌های محبوب شد.

فیلم‌های او اغلب به بررسی رابطه بین آگاهی، حافظه و تخیل می‌پردازند و او به دلیل ابداع ساختارهای رسمی بدیع برای روایت‌هایش مورد توجه قرار گرفت. او در طول زندگی حرفه ای خود جوایز بسیاری را از فیلم بین المللی دریافت کردم جشنواره ها و آکادمی ها.

شرح بالا از مقاله ویکی‌پدیا Alain Resnais، با مجوز CC-BY-SA، فهرست کامل مشارکت‌کنندگان در ویکی‌پدیا.