خط داستانی
فرهنگ وایکینگها از دیدگاه شخصی آتلستان مشاهده میشود. آتلستان افکار درونی خود را درباره روشهای شمالیها، از جمله تمام آداب، ارزشها و اخلاقیات آنها منعکس میکند. شاهد تلاش کشیش جوان با یک آشفتگی عاطفی و روانی هستیم در حالی که ایمان خود به خدا و اودین را متعادل میکند، از خونریزی لذت میبرد و سپس با یادآوریهای نبرد آزار میبیند و در نهایت شخصیتهای خانواده بربر خود را درک میکند و میفهمد که آنها، هرچند بتپرست، انسان هستند.
