در اواخر دهه 1990، لیو جون پس از تحصیل در آلمان به دونگهی بازگشت. او قصد داشت کارخانه قدیمی ماشین‌آلات پدرش را به یک تأسیسات مدرن و پیشرفته از نظر فناوری تبدیل کند. با وجود چالش‌هایی در زمینه فناوری، تأمین مالی و ارتباطات، لیو جون با حمایت رهبران صنعت محلی، موفق به به‌روزرسانی کارخانه شد و آن را به یک بازیگر برجسته در بخش تولید چین تبدیل کرد.