در سال ۲۰۰۹، ویکتوریا فهرستی از بهترین لحظات خود از مجموعهٔ شاخص دههٔ هشتاد را نوشت تا به عنوان نمایش ترکیبی از بهترین برگزیده‌ها استفاده کند. این فهرست در دفتر کار شخصی او قفل باقی ماند تا حالا. این فهرست شامل گزینه‌های آشنا و گنج‌های اغلب نادیده گرفته‌شده است؛ اما همان‌طور که این دو برنامه بررسی می‌کنند، اجراهای انتخاب‌شده به عنوان پیش‌بینی‌ای از آینده در حرفه‌ای بی‌مانند که تقریباً از هر ژانر صحنه و صفحه عبور کرده بود، عمل می‌کند.