باربارا روبین و توفان زیرزمینی نیویورک

فیلم تجربی بیست و نه دقیقه ای با عنوان کریسمس روی زمین که در سال ۱۹۶۴ در نیویورک به هیجان وسیعی منجر شد. صحنه های اُرجی، نمایش های دوگانه و تصاویر همپوشانی شده کنوانسیون های هنری را شکست و صدای قدرتمندی را در صحنهٔ زیرزمینی سینمایی شهر معرفی کرد. دیدگاه آن به نوجوانی بیست و یک ساله به نام باربارا روبین تعلق داشت، او با معرفی اندی وارهول به Velvet Underground، باب دیلان به کابالا و شیفتهٔ الن گینزبرگ، دنیای مردانهٔ دین مذهب محافظه کار را هم به چالش کشید و با مرگ رازآلودش در سی و پنج سالگی، این جهان را از دست داد. دوستی طولانی مدتش، جواناس مِکاس، تمام نامه های او را نگه داشت و این آرشیو را به تصویری جذاب از یک هنرمند فراموش‌شده تبدیل کرد. این اثر نمایشی از آزادی نوآورانه و شورشی گری در دنیاى فیلمسازى است