پس از سقوط تمدن، انسان دوباره همان اشتباهات را تکرار کرده و سیستمی جدید از قوانین را بر اساس علم نادرست و باورهای خرافی نصب کرده است. این اوج می‌گیرد زمانی که به گل «چیسه» می‌رسد، زیرا هر کسی که جرات کند آن را لمس کند، از روستا تبعید می‌شود و باید زندگی‌ای از تنهایی و فقر را بگذراند. آسیب‌پذیرترین افراد در برابر این انحراف، کودکان هستند، زیرا کنجکاوی طبیعی آنها باعث می‌شود که طعمه وسوسه شوند.