سازماندهی

دیگو، جوانی شلغم زده که پس از مرگ مادرش در خانه تنهاست، با وظیفه دشوار ادامه زندگی بدون تغذیه تا بتواند به مدت خود ادامه دهد. به دلیل شرایط جسمی اش قادر به حرکت نیست، در گذشته و آینده احتمالی خود می گردد، در جریان آگاهی یا بی زمانی از خاطرات کودکی، روابط عاطفی، تمایلات خصوصی و تعارضات شخصی به دنبال بنیان های جدیدی برای زندگی است که با پذیرش جسمی جدید آغاز می شود.