فیلم دیوارها را به عنوان روایان زندهٔ مومبایِ زندگی می‌نگرد — قاب‌هایی از حافظه، اعتراض و تغییر. از طریق هنرمندان، مسافران و صداهای ناشناس، فیلم نشان می‌دهد هر قلم‌مو چگونه در برابر زمان، کنترل و از بین رفتن مقاومت می‌کند