در این روایت اختصاصی از اول شخص، جان نی آیشه این فصل ناشناخته از میراث برادرش آرتور را بیان می‌کند. جان نی، پنج سال از آرتور کوچک‌تر، از نخستین سفر خود به ویتنام با تفنگداران عقب‌نشینی می‌کند. در آن زمان، آرتور آس lieutenant ارتش در وست پوینت در پردازش داده‌ها بود و سریعاً در جهان تنیس به ستاره‌ای در حال طلوع تبدیل می‌شد. هنگامی که جان نی به خانه فرستاده می‌شود، آرتور به طور ناگهانی در خطر اعزام به ویتنام قرار می‌گیرد. جان نی داوطلب می‌شود به جنگ برگردد تا برادرش بتواند به حرفهٔ تنیس خود ادامه دهد. جان نی به خانه باز می‌گردد، و آرتور به فتح نخستین رانگیٔ ایالات متحده در سال ۱۹۶۸ می‌رسد تا در راهی به تالار مشاهیر تنیس درخشان شود که با ازخودگذشتگی برادرش ممکن شد.