سال 1946 است. تحت دستورات سخت پدرشان، آدم برادر کوچکترش علی را به تماشای شستشوی جسد پدربزرگشان قبل از دفن می‌برد. دخترعمویشان ایمان، که همبازی دائمی آنهاست، به دلیل دختر بودن از این مراسم کنار گذاشته می‌شود. دیدن جسد تأثیر عمیقی بر آدم می‌گذارد؛ او اعلام می‌کند که نمی‌خواهد بزرگ شود و از آن لحظه به بعد، او دیگر بزرگ نمی‌شود. با گذشت سال‌ها، اهالی روستا به این باور می‌رسند که آدم نفرین شده است، در حالی که برادرش، که با پیری خود دست و پنجه نرم می‌کند، احساس می‌کند که باید آدم را در مؤسسه‌ای نگه دارند. تنها ایمان و آنکی، یک چوپان و بهترین دوست مادام‌العمر آدم، وضعیت او را به عنوان یک نعمت می‌بینند که خوبی خالص و معصوم یک کودک را در او حفظ کرده است. داستانی دلخراش و زیبا که در برابر واحه‌ها و طوفان‌های گرد و غبار عراق روایت می‌شود.