مِهمت، با ترکیبِ عادی بودن و اصالتِ شخصیتش، از بیماری که دارد خسته است. زندگی‌اش وقتی که سعی می‌کند سگ را نوازش کند کاملاً به مسیر دیگری می‌افتد و سگ به دستش گاز می‌گیرد. به این باور که به کَری زده است، به حملهٔ هراس دچار می‌شود و به بیمارستان برده می‌شود. از شنیدن بحثِ پزشکان دربارهٔ مرگِ یک بیمار دیگر، به اشتباه تصور می‌کند که مربوط به اوست. با این باور که تنها یک هفته تا مرگِش باقی است، برای مرگ آماده می‌شود.