خط داستانی
زمان بزرگ، برابر بصری آلبوم آژل اولسن با همین نام است، داستان روشنایی در برابر سایه در یک فضاى رویاگونه غیرخطی که معمایی واحد دارد: چه مقدار باید برای رها کردن گذشته رفت تا از تاریکی بیرون بیاییم و خود واقعی را بپذیریم؟ این داستان به پیچیدگی های عمیق مانند چگونگی برخورد ناخودآگاه با هویت جنسی مخفی، دشواری های رها کردن خود گذشته برای دست یابی به خود انجام یافته و گناهی که در مواجهه با از دست دادن احساس می کنیم می پردازد