پرنسس دیانا: سوگ پس از آن

در «دیانا: سوگ پس از آن»، کریستوفر چیتنر به بررسی بی‌اساس بودن «مصیبت ملی» می‌پردازد و سعی می‌کند تا چند صدای عقلانی را بیابد که در مقابل هیستری از سوی رسانه‌ها قد علم می‌کنند. یافته‌های او نشان می‌دهد که جمعیت هواداران دیانا در خیابان‌ها از سوی رسانه‌ها تشویق و به تقلید از آن‌ها تشویق می‌شدند. پس از درگذشت دیانا، در روزنامه‌ها و تلویزیون دستوری سه‌خطه اعمال شد و عیاری از قدس‌سازی به‌جا ماند. گمان می‌رفت که روزنامه‌نگاران مانند عموم مردم با دیدی عاطفی با این مرگ برخورد می‌کنند، تا از دانش و کنجکاوی استفاده کنند و با عبارت‌های موعظه‌آمیز جلوتنه را برای رویداد بزرگ آماده کنند. متأسفانه، آنها تنها به نمایشگری شبیه می‌ماندند؛ ستایش‌ها، ماتم‌ها و جملات با اشک‌آلود پرسخن که به شدت بی‌جان می‌نماید.