بی‌همتا نبودن

بار اول که کریس ایورت و مارتینا ناوترلوا به مسابقات تنیس رفتند، جهان به سختی توجه کرد. تنها چند صد تماشاگر این دو را دیدند که در سال ۱۹۷۳ این مهاجم ۱۸ ساله مقابل ۱۶ سالهٔ چک برنده شد. ناوترلوا گفت: من می‌خواهم او وزن کم کند تا ما همگی به درد سر بیفتیم. ایورت گفت: من به یاد می‌آورم که نام من را به یاد بسپرد. هشتاد مسابقه بعد، نه تنها به خاطر رشد بی‌وقفهٔ تنیس بانوان، بلکه به عنوان دو قهرمان فوق‌العاده، دو ورزشکار برجسته را روایت می‌کنند. این مستند داستان یکی از بزرگ‌ترین رقابت‌های فردی ورزشی را بیان می‌کند و دیدگاه‌های این دو ورزشکار دربارهٔ تنیس و جهان در حال تغییر را به تصویر می‌کشد.