وقتی یاسمین شش ساله بود، مانند پسرش اکنون، خانواده به برلین مهاجرت کردند. حالا قهرمان داستان مجبور است به دلیل مرگ پدرش به ایران برگردد. پسر او مبتلا به اوتیسم است و این سفر را بسیار پیچیده می‌کند. با رسیدن به ایران، یاسمین که به سختی پدرش را می‌شناخت، متوجه می‌شود که او تمام ارثیه‌اش را به او واگذار کرده است. اقامت کوتاه و ناخواسته در زادگاه پدرش و ملاقات با کسانی که او را می‌شناختند، باعث می‌شود او دوباره به مفاهیمی مانند زندگی، مرگ و طبیعت انسان فکر کند.