خط داستانی
تالارهای امید داستان کارگردان میشلین کریستینی ریسی است که برای ثبت کار بی تی مكونی و شبکه دختران در زیمبابوه به آنجا سفر کرد. فیلم به مسئله ای می پردازد که همچنان نادیده گرفته می شود: تجاوز و سوءاستفاده از هزاران دختر جوان در زیمبابوه توسط مردانی که اعتقاد دارند این کار اچ آی وی ایدز را درمان می کند.
