منتقدان معاصر سینما فیلم حماسی من گوایبای را به عنوان شاهکاری مدرن می‌شناسند. نمونهٔ کوپروتک سیزدهم جهان‌شهر در سال هزار و نهصد و شصت و چهار از دو کشور کوبا و شوروی نمایشی تاریخی از همکاری فرهنگی نشان می‌دهد اما فیلم هرگز جمعیت عظیمی را جذب نکرد و دهه‌ها بی‌طرف ماند تا در دههٔ نود به عنوان یک کلاسیک دوباره معرفی شد. ویسنت فرراز به بررسی تاریخ عجیب این تور داستانی و معنای عمیق‌تری برای شرکت کنندگان در ساخت آن می‌پردازد