سه کمدی‌نویس ملانکولی، پیتر فریdn، مارتین بریگمان و هلا جوف، سر کله‌هایشان را گذاشته‌اند و باقی بدن را به آب زده‌اند و پرتره‌ای بی‌پرده از نسل را ارائه می‌دهند. از جمله بزرگداشت احساسی مارتین بریگمان به مریلین مونرو. نریشنی تراژیک از محیط سخت خیابان‌های شهر بزرگ با واقعه‌های واقعی. درگیری خانوادگی که از زمانی که نوشته شد به‌روزتر است. با دیدن مجدد دُوگان‌های کابوی Tex و Jack در سفر خطرناکشان تا نوتیگام گُلچ به دنبال زنان زیبا. موسیقی نیز وجود دارد... و آواز... و لباس‌های مختلف... بیشتر لباس‌ها... این کاری با مارتین است. با صمیمانه‌ترین خداحافظی‌ها دیه.brunei