در شب نوزدهم اوت هزار و سیصد و هشتاد، اتوبوسی توسط هورفومی ماریاما در ورودی غربی شینجوکو آتش زده می‌شود. در شعله‌های آتش، میتسوکو که از رابطه‌اش خسته شده بود، ناگهان به فکر خودکشی می‌افتد. از آنجا به شدت دیر از اتوبوس فرار می‌کند و جراحتی شدید می‌یابد. او مدت طولانی در بیمارستان ماند. به تدریج بهبود می‌یابد و همسر شریک زندگی‌اش سورُکو سگیه‌وار، به سرطان می‌میرد. سورُکو دوباره به میتسوکو پیشنهاد می‌دهد و با هم زندگی می‌کنند. به دلیل بدهی‌های رو به افزایش سورُکو تصمیم می‌گیرند به توجینبو فرار کنند. با تشویق ناامیدکننده دوستانش، میتسوکو دوباره اشتیاق به «زندگی کردن» پیدا می‌کند.