اعتراف (۱۹۹۰) در نسخه اصلی فیلم در پرژانوف: آخرین بهار (۱۹۹۲) در نگاتیو اصلی باقی مانده است. این اثر به نهایت کامل نرسید به دلیل فوت سرگئی پرژانوف. این فیلم‌نامه که زندگینامه کودکی، سال‌های دانشجویی، ازدواج و زندان را در ذهن فانتزی‌نگر پرژانوف بازتاب می‌دهد، از سوی او به میخائیل ورتانوف سپرده شده بود و روی جلد آن نقاشی می‌کشد و می‌گوید: «این اعتراف تنها توسط کارگردانی زادهٔ سال ۱۹۲۴ در تفلیس گرجستان ساخته خواهد شد.» او پیش‌بینی کرد که پایان نخواهد یافت.