سمی سائینگر براهام فیلم خود را در سال هزار و نهصد و هشتاد ساخت که سی سال پس از هر فیلم ییدیشی به تولید رسید. او احساس کرد تنها راه بازگویی داستان جستجوی خانواده اش برای پناهندگی پس از جنگ جهانی دوم در قالب ییدیشی است. این فیلمساز مستقر در بلژیک با تأثیر عمیق از سینمای تجربه گرای نیویورک، آمیزه ای استادانه از درام قدرتمند و مستند سرد ارائه می‌دهد تا داستان جامعه یهودی اروپا پس از جنگ را روایت کند. وطن آن گونه که بود دیگر وجود ندارد و همه چیز خانواده سا‌می می‌خواهد جایی است برای کاشت ریشه های نو