این یک تمثیل از سرکوب سیاسی تحت رژیم فرانکو است، با داستانی که بین توالی‌های روایی و لحظات رویایی به سبک آوانگارد اسپانیایی جابجا می‌شود. پادروس از اشکال مختلف موسیقی شامل اپرا، نمره‌ها و رقص برای تأکید بر داستانی استفاده می‌کند که شامل گروهی از افرادی است که در یک زباله‌دان زندگی می‌کنند و سعی دارند دوباره با "سیستم" که توسط یک حزب نمایندگی می‌شود، ادغام شوند.