قهرمان داستان، روشنفکری چهل و چند ساله است؛ آهنگساز حساس موسیقی کلاسیک. حرفهٔ منحصر به فرد او، کارش که برای اطرافیانش قابل درک نیست و شهوت درونی عمیق او را از میان گروه هم‌سو و هم‌کلام جدا می‌کند. به همین دلیل در پی یافتن «سکوت لِرک» است؛ نیرویی نو، خلوص، حقیقت، ذات و ریشه‌های قِهمستی چک.
با این حال، در بازگشت از شهر بزرگ و بیگانه به روستای زادگاهش و به طبیعت، ناامیدی عمیقی او را فرا می‌گیرد: او درمی‌یابد روستای روزگارِ خوش، نه تنها چهره‌اش را بلکه هر نشانی از زندگی معنوی را هم از دست داده است.