راه به گالویستون

جردن روزولت در شصت و پنجی تنها، بیچار و مأیوس است. در بن بست، از پیشنهاد دوستی زنی نابینا که پرستار است دلگرم می‌شود و وارد برنامۀ مراقبت از کودکانِ خانوادگی می‌شود که در خانهٔ خود بیماران را نگهداری می‌کند. بیمارانی که او مراقبت می‌کند مبتلا به بیماری آلزایمر هستند و او خانه‌اش را با سه زن دیگرِ در مراحل پیشرفتهٔ بیماری به اشتراک می‌گذارد؛ یکی از آن‌ها گِیِل است که ویلچر بند است. با این زنان جوردن رویایی را به حقیقت می‌رساند و احساس نسیم دریا را تجربه می‌کند. کشف تصادفی جیب پولی که همسر فوت شدهٔ او دفن کرده بود، سفر را ممکن می‌سازد. این داستان از واقعیتِ Peggy Lee از تگزاس است؛ آلزایمر، بیماران و برنامۀ پرورشی واقعی‌اند و سفر به سواحل گالوستون خیال‌پردازی است.