بر پایه دفترچه های سال ۱۹۹۲ از آلماجاِریک هنرمند بصری بوسنیایی که برای زنده ماندن در پناهگاه زیرزمینی در محاصره سارایوو وادار شده بود، کتابخانه سیاه با ترکیب واقعیت دفترچه با تصاویر تفسیرشده، حقیقت ساده و گاهی زیبا اما خشن وجود او را نشان می‌دهد. غیرخطی، رؤیایی و فرازنده، گواهی از هنر، تخیل و استقامت روان انسان است. اجرای حساس توسط استیو باسکمی، میمی گوئسه و میرا فُرلَن، راویِ داستان.