بازیگر پیر پیتر پولر، که نامش هنوز طرفداران دارد، به عنوان مهمان در یک تئاتر استانی مشغول است. آنها نمایشی از مولیر را اجرا می کنند. پولر یک الکلی است و فروپاشی جسمی او تنها مدت زمان مسئله است. همکارانش او را نگاه می کنند: ترس از این که اجرا به دلیل تقصیر او شکست بخورد با حسادت به نقش ستاره اش که در زندگی خصوصی اش نیز آن را بازی می کند، همراه است. دوست قدیمی و رفیق او، بازیگر کارل تیتز، با ناآگاهی فرصت حضور جایگزین را جست‌وجو می کند. تنها جوانی دوباره داگمار برای اعتماد به همکار بزرگش سعی می کند به پولر در غلبه بر مشکلش کمک کند و بین او و تیتز میانجیگری کند. اما نبرد ادامه دارد - یکی می‌خواهد دیگران را از بین ببرد. در پایان، داگمار با این بازی فریب کاری که دوست ندارد و از آن برآورده نیست، می‌شکند. با این حال، هر دو پیرزن در کنار هم روی صحنه بازمی‌گردند - در نقشی که مثل بسیاری از نقشه های دیگر، «آخر» آنهاست…