کاپیتان سرسخت و پیر هاینریش بورچرت از پذیرش پیشرفت دوران جدید امتناع می‌کند. برای او، قایقرانی برای DSU غیرممکن است. او یک مالک کشتی خصوصی است و می‌خواهد همینطور بماند! برای پرداخت وام بارکش «ماری»، او بار بیشتری را به کشتی خود اضافه می‌کند که منطقی نیست و در آب‌های کم عمق هاول خطر غرق شدن را به جان می‌خرد. نه دوستش هرمان فولبک، که او نیز یک بارکش قدیمی است و برای DSU قایقرانی می‌کند، و نه اعتراضات پسرش کارل نمی‌توانند او را متقاعد کنند. در نهایت، بورچرت همه این کارها را برای کارل انجام می‌دهد که قرار است روزی کشتی را به ارث ببرد و زندگی بهتری داشته باشد. اما کارل ایده‌های دیگری درباره زندگی دارد. او به جای اینکه فقط برده کشتی باشد یا با بدهی‌ها دست و پنجه نرم کند، می‌خواهد در کنار کارش زمان بیشتری برای لذت بردن داشته باشد.