میشل سِیمون یکی از به یاد ماندنی ترین اجراهای تاریخ فیلم را ارائه می دهد در نقش بودو، ولگرد پاریسی که به عمق خود می افتد و توسط کتابفروش مرفه ای به نام ادوار لستینگویس نجات داده می شود خانواده لستینگوئس تصمیم می گیرند او را بپذیرند و او با قدردانی خود خانه را از پایه به هم می ریزد ژان رنوار با استفاده از مکان های پاریس و جذابیت آنارشیستی بازیگر اصلی تماشایی را به ساخته ای تابان از بورژوازی تبدیل می کند