از ویکی پدیا، دانشنامه آزاد
Friedrich Hollander (در تبعید نیز Frederick Hollander؛ 18 اکتبر 1896 - 18 ژانویه 1976) آهنگساز و نویسنده فیلم آلمانی بود.
او در لندن متولد شد، جایی که پدرش، ویکتور هولندر، آهنگساز اپرت، به عنوان کارگردان موسیقی در سیرک بارنوم و بیلی کار می کرد. هلندر جوان پیشینه خانوادگی خوبی از موسیقی و تئاتر داشت: عمویش گوستاو مدیر کنسرواتوار استرن در برلین بود.فلیکس هولندر رماننویس و منتقد نمایشنامهنویس معروفی بود که بعدها با ماکس راینهارت در تئاتر دویچز کار کرد.
در سال 1899 خانواده هولندر به برلین بازگشتند، پدرش شروع به تدریس در کنسرواتوار استرن کرد، جایی که پسرش شاگرد کلاس استاد انگلبرت هامپردینک شد. در شب در اجراهای فیلم صامت در سینماهای محلی پیانو می نواخت و هنر بداهه نوازی موسیقی را توسعه می داد. در سن 18 سالگی بودبه عنوان تکرار کننده در تئاتر آلمانی جدید در پراگ استخدام شد و همچنین مسئول سرگرمی سربازان در جبهه غربی جنگ جهانی اول شد.
پس از پایان تحصیلاتش، برای تولیدات ماکس راینهارت موسیقی ساخت و در صحنه کابارت برلین شرکت کرد. او همراه با کورت توخولسکی، کلابند، والتر مهرینگ، میشا اسپولیانسکی و یواخیم رینگلناتز در مکانهایی مانند گروه شال و راخ راینهارت در گرو کار کرد.Schauspielhaus یا Wilde Bühne به رهبری ترود هستربرگ در Theater des Westens در شارلوتنبورگ، جایی که او کاباره Tingel-Tangel-Theater را در سال 1931 تأسیس کرد.
در سال 1919 او با بازیگر بلندین ابینگر ازدواج کرد، این زوج در سال 1926 از هم جدا شدند. دختر آنها فیلین بعداً همسر کابارهباز گئورگ کریسلر شد. هولندر آخرین پیشرفت خود را با نوشتن موسیقی فیلم فرشته آبی (1930) از جمله پرطرفدارترین فیلم به دست آورد.آهنگ لار "دوباره عاشق شدن (نمی توانم کمکش کنم)" که توسط مارلین دیتریش اجرا شده است.
او مجبور شد آلمان نازی را در سال 1933 به دلیل تبار یهودی خود ترک کند[1] و ابتدا به پاریس نقل مکان کرد. او سال بعد به ایالات متحده مهاجرت کرد و در آنجا موسیقی بیش از صد فیلم از جمله Destry Rides Again (1939)، A Foreign Affair (1948)، 5000 انگشت دکتر T (نامزدی جایزه اسکار 1953) و سابرینا (1954) را نوشت. بسیاری از آهنگ های او دوباره مادر بودندمعروف توسط مارلن دیتریش. او را می توان به عنوان نوازنده پیانو در A Foreign Affair (در آهنگ های "Black Market"، "Illusions" و "Ruins of Berlin") دید. او چهار نامزدی جایزه اسکار را برای آهنگسازی دریافت کرد. او همچنین به عنوان «فردریک هلندر» رمان نیمه اتوبیوگرافیک «آنهایی که از زمین جدا شدهاند» را نوشت که در سال 1941 منتشر شد، که جزئیات پرواز از آلمان را که بسیاری از اعضای یهودی صنعت فیلم پس از آمدن نازیها به آن آغاز کردند، را نشان میدهد.قدرت و قوانین نورنبرگ را وضع کرد.
در سال 1956 به آلمان بازگشت و دوباره چندین سال به عنوان آهنگساز نمایش در تئاتر Die Kleine Freiheit در مونیخ کار کرد. او در فیلم کمدی یک، دو، سه (1960) بیلی وایلدر در نقش یک کاپل مایستر ظاهر شد. هلندر در سال 1976 در مونیخ درگذشت و در Obergiesing Ostfriedhof به خاک سپرده شد.
