نغمهٔ لالایی برای پدرم

این فیلم رویدادهای تاریخی و خاطرات خصوصی را در هم می‌آمیزد. من می‌بینم چگونه معماری نماد تحولات اجتماعی است و کسانی که این معماری را شکل می‌دهند. سفر مِنیو، پدرم، متولد سال ۱۹۰۹ در سیلسیا، لهستان، پسر کشاورکای مستاجر یک نجار پروس را دنبال می‌کنیم. در ۱۸ سالگی به برلین و دساؤ می‌رود تا با والتر گروپیوس، کاندینسکی و پُل کلِه در باوهاوس دیدار کند. در سال ۱۹۳۳ باوهاوس به دست نازی‌ها بسته شد و مِنیو به خیانت به آلمانی‌ها متهم شد، زندانی شد و به بازل تبعید شد. او برای فلسطین مهاجرت کرد و پس از رسیدن به حیفا، حرفه‌ای به عنوان معمار آغاز کرد و اصول مدرنیستی اروپایی را در خاورمیانه adaptation کرد.