بی‌خودیافته

ناشی از حادثه‌ای تقریبا کشنده که او را ناتوان و حافظه بلندمدتش را تخلیه کرده است، زنی موقتا در صندلی چرخدار پس از شش سال اقامت در خارج از خانه بازمی‌گردد؛ همراه با دوست پدیدارگر و بوهیسمی او که به نظر می‌رسد عامل حادثه باشد. او که قادر به به‌خاطر آوردن خانواده یا دوران کودکی خود نیست، با کمک دوست پدیدارش به جست‌وجوی دلیل ترک خانه در آن سال‌ها می‌پردازد و به سرعت پی می‌برد که خویشاوندانش ممکن است همچون روزی که تصور می‌کرد محبت‌آمیز نباشند.