آرماندو ترواجولی

آرماندو ترواجولی (همچنین تروویولی، 2 سپتامبر 1917 - 28 فوریه 2013) آهنگساز و پیانیست ایتالیایی با بیش از 300 آهنگ به عنوان آهنگساز و/یا رهبر ارکستر، موسیقی جاز بسیاری از آنها برای فیلم‌های بهره‌برداری از ژانر Commedia all'italiana بود. او با ویتوریو دسیکا در تعدادی پروژه از جمله یک بخش از Boccaccio '70 همکاری کرد. Trovajoli همچنین نویسنده چندین موزیکال ایتالیایی بود: از جمله Rugantino و Aggiungi unposto a tavola

ترواجولی شوهر پیر آنجلی بازیگر بود. او در 28 فوریه 2013 در سن 95 سالگی در رم درگذشت.

ترواجولی پس از فارغ التحصیلی از Accademia Nazionale di Santa Cecilia در رم (1948)، توسط RAI هدایت یک ارکستر موسیقی پاپ را با 12 ویولن، 4 ویولا، 4 ویولن سل، 1 فلوت، 1 اوبوا، 1 کلارینت، 1 کلارینت، باس، هارفون، 1 صدای باس، هورن، باس و هارفون به عهده گرفت. پیانو (با نوازندگی خود ترواجولی). در1952-1953 او با پیرو پیسیونی در Eclipse همکاری کرد، یک پخش موسیقی هفتگی که در آن ارکستر به طور متناوب توسط دو آهنگساز، به سبکی بسیار ظریف و پیچیده، بسیار متفاوت از موسیقی ارکسترهای رادیویی در آن زمان، هدایت می‌شود.

ترواجولی به همراه گوفردو پتراسی آهنگ برنج تلخ جوزپه دی سانتیس (1949) را ساخت. در سال 1951، ترواجولی توسط دینو دی لورنتیس برای نوشتن موسیقی برای آنا دعوت شد.فیلمی به کارگردانی آلبرتو لاتوادا: به‌ویژه آهنگ El Negro Zumbón به موفقیت بین‌المللی تبدیل شد: با الهام از ریتم‌های گرمسیری، در حالت پخش خوانده می‌شود و توسط سیلوانا مانگانو رقصیده می‌شود، اما در واقع توسط Flo Sandon اجرا می‌شود. از آن زمان، ترواجولی برای کارگردانانی مانند دینو ریسی، ویتوریو دسیکا، اتوره اسکولا و دیگران موسیقی متن نوشت که در مجموع بیش از 300 موسیقی متن را به دست آورد.

منبع: مقاله "Armando Trovajoli" از ویکی پدیا به زبان انگلیسی، دارای مجوز under CC-BY-SA 3.0.