در پاییز 1945، افسر ناوگان تاداشی یاماجی در میان تعداد زیادی از مظنونان جنایات جنگی قرار دارد که به خاطر بدرفتاری با زنان و کودکان متفقین در کمپ کمپیلی به دار آویخته می‌شوند. کمپ کمپیلی در حدود ده کیلومتری خارج از ماکاسار در جزیره سلاویس واقع شده است. هجده‌صد زن و کودک متفقین به مدت جنگ در این کمپ زندانی بودند. قانون آهنین یاماجی برای مدیریت کمپ این است: هیچ خشونتی؛ دست‌ها از زندانیان دور باشد؛ او همچنین تلاش می‌کند تا خودمدیریتی را در میان زندانیان برقرار کند و هدفش ایجاد یک اقتصاد خودکفا در کمپ در عرض شش ماه است. نبوغ او باعث می‌شود که کمپ تعداد زیادی خوک برای غنی‌سازی رژیم غذایی خود و ماشین‌های دوخت برای تهیه یونیفورم‌های نظامی به دست آورد. زندانیان از هر کمکی که او می‌تواند به آنها ارائه دهد، سپاسگزارند. با تغییر اوضاع جنگ، هواپیماهای متفقین به اشتباه کمپ را بمباران می‌کنند. اما تسلیم ژاپن همه چیز را تغییر می‌دهد و زندانیان برای نجات فرمانده سابق کمپ خود از دار به هم می‌پیوندند.