خط داستانی
آرمندو ایاننوچی یک استدلال شخصی در ستایش نبوغ چارلز دیکنز ارائه میدهد. از طریق لنز رمان خودزندگینامهایترین نویسنده، دیوید کاپر فیلد، آرمندو فراتر از دیکنز - نهاد ملی - مینگرد و به جای آن ویژگیهای آثار دیکنز را بررسی میکند که او را به یکی از بهترین نویسندگان بریتانیایی تبدیل میکند. در حالی که دیکنز اغلب به خاطر توصیفهای قدرتمندش از انگلستان ویکتوریایی و نقش او به عنوان یک اصلاحطلب اجتماعی ستایش میشود، این برنامه عناصر نوشتاری او را که او را شایسته خواندن میسازد، به نمایش میگذارد، به همان اندازه که درباره خودمان در قرن بیست و یکم میگوید، همانطور که درباره اجدادمان در قرن نوزدهم میگوید. آرمندو استدلال میکند که استفاده شگفتانگیز دیکنز از زبان و هدیه فوقالعادهاش برای خلق شخصیتها او را به نویسندهای به شدت تجربی و روانشناسانه تبدیل میکند که نه تنها باید برای تلویزیون اقتباس شود بلکه باید خوانده و دوباره خوانده شود.
