برو گمشو! تصاویری از فنلاند

برو گمشو! هیچ احترامی به مقامات نشان نمی‌دهد و با گزارشگری بی‌پروای خود از کشور در حال توسعه/دولت رفاه فنلاند، به تصویر می‌کشد. این فیلم یک موازی سینمایی با کتاب جدید سرزمین ما (1967) است. سفرنامه به‌ویژه بر روی حاشیه‌نشینان فنلاند، کارگران کم‌درآمد و بیکاران تمرکز دارد. در استان‌های ویران، ساکنان یک کشور سرد و بی‌ثمر یا به آرامی با سرنوشت خود کنار می‌آیند، یا تصمیم به مهاجرت به سوئد می‌گیرند یا به نوشیدن افراطی پناه می‌برند. این تصاویر با آهنگ‌های اعتراضی همراه است که بر اساس نثر خود دانر و اشعار شاعر یارکو لاین نوشته شده‌اند. پرکله در کسب‌وکار بزرگ و نخبگان سیاسی تجسم یافته است. زیبایی‌شناسی خشن (ضد) این فیلم با جنبش زیرزمینی و سیاست‌های رادیکال آن زمان همخوانی دارد. دوربین به‌طور چابک به زندگی روزمره نفوذ می‌کند. اگرچه مخالف سانسور است، اما خود برو گمشو! مرزهای حریم خصوصی را زیر پا می‌گذارد.