خط داستانی
«سطح درونی شده» دارای نقاشی روی پوست است که به سبک اگزیستانسیالیستی بر بدن هر دو سازندگان به اجرا درآمده است. تمرکز بر لذت دیدن، در آستانهٔ فرار از نفرت، و پیامدِ آشکار کردن ژستِ کاملاً خصوصی است. این اثر نقاشی را بهعنوان عملی جنسیتی و بدنی مطرح میکند که موقعیت آن در بافتی که همیشه در حال تغییر است، بهطور مداوم تغییر میکند. تصاویر برداشتشده در استودیو با تصاویر یک میادین ساختمانی در رود هادسن در کنار هم قرار میگیرند. با بررسی هر دو در ارتباط با سطح، اثر به طرز پارادوکسیکال دنبال آنچه درون ماست میگردد و از این حال سوال میکند که کی و کجا خود را میپذیریم.
