جیمز ویل - فیلمشناسی
Biography
از ویکی پدیا، دانشنامه آزاد.
جیمز ویل (به انگلیسی: James Whale) (زاده ۲۲ ژوئیه ۱۸۸۹ – درگذشته ۲۹ مه ۱۹۵۷) کارگردان سینما، کارگردان تئاتر و بازیگر انگلیسی بود. او را بیشتر به خاطر کارش در ژانر فیلم ترسناک به یاد میآوریم، او را کارگردانی کرد: «فرانکنشتاین» (1931)، «خانه تاریک قدیمی» (1932)، «مرد نامرئی» (1933) و «عروس فرانکنشتاین» (1935) که همگی بهعنوان فیلمهای کلاسیک این ژانر شناخته میشوند. نهنگ بیش از دوازده فیلم را در ژانرهای دیگر کارگردانی کرد، از جمله آنچه در نظر گرفته می شودنسخه نهایی فیلم موزیکال نمایش قایق (1936). او به طور فزاینده ای از ارتباطش با ترسناک دلسرد شد، اما بسیاری از فیلم های غیر ترسناک او در هاله ای از ابهام قرار گرفتند.
وال که در خانواده ای پرجمعیت در دادلی انگلستان به دنیا آمد، استعداد هنری خود را زود کشف کرد و هنر خواند. با شروع جنگ جهانی اول، ویل در ارتش بریتانیا ثبت نام کرد و افسر شد. او در زمان اسارت توسط آلمانی ها اسیر شداو متوجه شد که به درام علاقه مند است. پس از آزادی در پایان جنگ، بازیگر، طراح صحنه و کارگردان شد. موفقیت او در کارگردانی نمایشنامه پایان سفر در سال 1928 منجر به مهاجرت او به ایالات متحده شد، ابتدا برای کارگردانی این نمایش در برادوی و سپس به هالیوود برای کارگردانی فیلم های سینمایی. نهنگ تا پایان عمر در هالیوود زندگی کرد و بیشتر آن زمان با همراه دیرینه خود، تهیه کننده دیوید لوئیس، زندگی کرد. از جمله سفرپایان (1930)، نهنگ بین سالهای 1930 و 1936 دوازده فیلم را برای استودیو یونیورسال کارگردانی کرد (کار بیاعتبار او در مورد حماسه جنگی فرشتگان جهنمی برای هنرمندان متحد ساخته شده بود)، سبکی را توسعه داد که با تأثیر اکسپرسیونیسم آلمانی و دوربین بسیار متحرک مشخص میشد.
نهنگ در اوج محبوبیت خود به عنوان کارگردان، در سال 1937 The Road Back را کارگردانی کرد که دنباله ای بر All Quiet on the Western Front بود. تداخل استودیو، احتمالاً توسطفشار سیاسی آلمان نازی باعث شد که فیلم از دیدگاه نهنگ تغییر کند و The Road Back یک شکست انتقادی و تجاری بود. مجموعه ای از شکست های تجاری دنبال شد و در حالی که نهنگ آخرین فیلم کوتاه را در سال 1950 می ساخت، تا سال 1941 کار کارگردانی فیلم او به پایان رسید. وال به کارگردانی صحنه ادامه داد و همچنین عشق خود را به نقاشی و سفر دوباره کشف کرد. سرمایهگذاریهای او باعث شد که او ثروتمند شود و به راحتی زندگی کندتا زمانی که در سال 1956 دچار سکته های مغزی شد که قدرت او را از دست داد و او را در درد فرو برد. نهنگ در 29 می 1957 با غرق شدن خود در استخر حیاط خلوت خود خودکشی کرد.
ویل در طول دوران حرفهای خود آشکارا همجنسگرا بود، چیزی که در دهههای 1920 و 1930 بسیار غیرعادی بود. از آنجایی که آگاهی از گرایش جنسی او رایج تر شده است، برخی از فیلم های او، به ویژه عروس فرانکشتاین، به عنوان زیرمتن همجنس گرا تفسیر شده است.ادعا شده است که امتناع نهنگ از ماندن در کمد منجر به پایان کار او شد. با این حال، همکاران نهنگ این تصور را رد می کنند که تمایلات جنسی نهنگ به کار او کمک می کند یا اینکه به قیمت تمام شدن شغل او تمام می شود.
شرح بالا از مقاله ویکیپدیا جیمز ویل، با مجوز CC-BY-SA، فهرست کامل مشارکتکنندگان در ویکیپدیا.
فیلمشناسی
