ناچا گوارا

از ویکی پدیا، دانشنامه آزاد

ناچا گوارا (متولد کلوتیلد آکوستا، 3 اکتبر 1940) خواننده، ترانه سرا، رقصنده و بازیگر آرژانتینی اهل مار د پلاتا، استان بوئنوس آیرس است.

با ماریو بندتی شاعر و آلبرتو فاورو، موسیقی‌دان، در سال 1973 که به‌عنوان رقصنده و هنرپیشه آموزش دیده بود، به‌طور تصادفی حرفه‌ای به‌عنوان خواننده را کشف کرد که در حدود سال 1968 در جنبش آوانگارد در انستیتو دی تلا در بوئنوس آیرس، پیشگام برجسته، به نماد تبدیل شد.در آن زمان برای تجربه تجسمی و تئاتر وارد شوید. او یک چهره جنجالی فرقه در جنبش زیرزمینی و به عنوان یک خواننده و ترانه سرا در صحنه "کافه کنسرت" بود که آهنگ ها و پارودی های بوریس ویان، جورج براسنس، تام لهرر، نیکلاس گیلن و نویسندگان آرژانتینی از جمله خولیو کورتازار، خورخه د لا وگا و دیگران، ارنستو را می خواند.

بر اساس مصاحبه ای در سال 1974، او نام هنری خود را در اواسط دهه 1960 انتخاب کرد، "ناچا"سنت خانوادگی، و "گوارا" به دلیل "مشکل هویت"، قبل از اینکه چه شناخته شده باشد.[2]

در آغاز سال 1970، یکی از کارهای محوری او ناچا بندتی می خواند، جایی که او و آلبرتو فاورو، شریک موسیقی و شوهر آن زمان، برخی از معروف ترین اشعار شاعر اروگوئه ای ماریو بندتی را با موسیقی اقتباس کردند.

در سال 1973 او با یک نقد بزرگ به نام Las mil y una Nachas ("هزار") توسط منتقدان و مخاطبان به رسمیت شناخته شد.و یک ناچاس"). ناچا گوارا در سال 1974 خود را ابتدا به پرو و سپس به مکزیک تبعید کرد، که توسط جوخه مرگ تریپل A تهدید شد. او در سال 1975 با نسخه جدیدی از Las mil y una Nachas تلاش کرد بازگشتی داشته باشد. نمایش هرگز اجرا نشد. پس از تمرین لباس قبل از مراسم افتتاحیه، یکی از اعضای او را نابود کرد. برای فرار از کشور یک بار دیگر

او به یک حرفه موفق در مکزیک، کوبا ادامه داداسپانیا با اجراهایی در نیویورک، شیکاگو و لا هابانا نیز پیش از بازگشت به آرژانتین.

ناچا گوارا در چندین فیلم آرژانتینی و همچنین در برادوی بازی کرده است. با این حال، او بیشتر به خاطر فعالیت موسیقی گسترده اش که در سراسر جهان و طی چندین دهه تحقق یافته است، شناخته شده است.

پس از پایان دیکتاتوری آرژانتین، او در سال 1984 به کشور خود بازگشت.پاسخ کوچک به موزیکال اویتا اثر اندرو لوید وبر. این نمایش در سال 2008 برای یک نسخه بزرگتر بازسازی شد و به Eva تغییر نام داد، موزیکال بزرگ آرژانتینی.

در دهه‌های گذشته، او به‌عنوان بازیگر شناخته شد، با شرکت در فیلم‌ها و برنامه‌های تلویزیونی مانند افسوس، Poder y Pasión (بال‌ها، قدرت و اشتیاق) و فیلم‌هایی به عنوان El Lado Oscuro del Corazón («سمت تاریک قلب») و دنباله آن، جایی که او نقش مرگ را بازی می‌کند، شخصیتی نمادین.با قهرمان می رود و او را آزار می دهد و سعی می کند او را به طرف دیگر ببرد.